Zemsta oceanu

Historia buntu na HMS Bounty jest pewnie każdemu znana, choćby z licznych ekranizacji tego zdarzenia. Po wsadzeniu porucznika Bligha i lojalnych marynarzy do łodzi prowadzony przez Fletchera Christiana okręt popłynął na wyspę Pitcairn. Tam Christian i reszta zbuntowanej załogi spalili HMS Bounty i rozpoczęli nowe, niekoniecznie długie i szczęśliwe, życie. Bunt na okręcie Jej Królewskiej Mości jest zbrodnią zajadle ściganą przez Admiralicję, jednak Fletcher Christian nie został ujęty i skazany. Nigdy już nie opuścił wyspy, założył tam rodzinę i wkrótce zginął w niejasnych okolicznościach.

Przenosimy się do czasów współczesnych, do roku 2012. Replika HMS Bounty zbudowana na potrzeby filmu z 1962 roku wypływa z portu i ryzykownie przecina drogę huraganu Sandy. Źle utrzymany żaglowiec nie ma szans w starciu z wichurą. Amerykańska Straż Przybrzeżna ratuje 14 z 16 osób. Kapitan, który ponosi winę za los HMS Bounty, nigdy nie zostaje odnaleziony. Szesnasta załogantka, Claudene Christian, zostaje wyciągnięta z wody lecz nie daje oznak życia i umiera w szpitalu. To nazwisko to nie przypadek. Ofiara katastrofy „nowego Bounty” jest w prostej linii potomkiem Fletchera Christiana.

Niesamowite zrządzenie losu: te same nazwy żaglowców, ten sam ród żeglarzy i  223 lata różnicy między zdarzeniami. Zemsta oceanów?

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: